Վարդան Հակոբյան
1504 ստեղծագործություն՝ դասավորված ըստ հատորների։
Հատոր Ա 919
- 1941
- 1943
- 1988
- 1988թ., փետրվար
- 1992, ինը մայիսի
- 717
- Ադամամութին (Վարդան Հակոբյան)
- Ազնվություն
- Ալիքների մի փունջ
- Ալոճենին
- Ակսել Բակունց (Վարդան Հակոբյան)
- Աղբյուր Սերոբ
- Աղբյուրը
- Աղջիկը կանգնեց
- Աղջիկը քայլում է
- Աղջիկներ
- Ամանոր է
- Ամանորի գիշեր
- Ամառային նկար
- Ամարասում
- Ամբողջացում
- Ամեն ինչ չէ
- Ամեն ինչ՝ այսպես
- Ամեն ծառ գիտե
- Ամեն մի անցնող
- Ամեն քայլս
- Ամենա
- Ամենաամառ
- Ամենաբարձր գագաթներն են
- Ամպերը (Վարդան Հակոբյան)
- Ամպերը հալվում են
- Ամպի ծալքերը
- Այգալույսի բաց դռներում
- Այդ ինչ լավն ես դու
- Այդպես
- Այլեւս չեմ գա
- Այս աղջիկը
- Այս է կյանքը
- Այս խաչքարերը ես եմ
- Այս ճամփան
- Այս պահին
- Այս քարի վրա
- Այստեղ ուրիշ է
- Այստեղ քարերն էլ
- Այցելություն
- Այցետոմս
- Անավարտ սպասում
- Անծանոթ մարդու
- Անհաղորդ ժայռին
- Անհայտություն
- Անհաս լինելուդ
- Անհասկանալի օրերի միջից
- Անհոգությունը
- Անհուն գիշերվա ժայռակոփն ի վեր
- Անձրեւը թել-թել
- Անձրեւի ձայնը
- Անմահություն
- Անմարելի-անմեռնելի
- Աննշմար ընթացքի մեջ
- Անուն
- Անունս թողել եմ դրսում
- Անուշ-անուշ
- Անպայման պիտի
- Անսեր աղջիկ, իմ սեր
- Անվերնագիր (Վարդան Հակոբյան)
- Անվերջ քայլում ես
- Անտառ
- Անտառը մեծ է
- Անտարբերություն
- Աշխարհում
- Աշնան անձրեւի թելերով բարակ
- Աշնան պատկեր
- Աշնան պատկերներ
- Աշնանային (Վարդան Հակոբյան, Արցախա ծուխ)
- Աշնանային (Վարդան Հակոբյան)
- Աշուն-1
- Աշուն-1992
- Աշուն-2
- Աշուն-3
- Աշուն-4
- Աշուն-5
- Աշունքենի
- Աչքերդ ինձ առան
- Աչքերդ տվել ես ինձ
- Աչքերիդ մեջ
- Աչքերիս մեջ բուսել են ծաղիկներ
- Աչքերս
- Աչքերս տալիս եմ
- Աչքովս ընկավ մի նետված ջութակ
- Ապաշխարանք
- Ապավինել է մեզ Աստված
- Ապրել կարոտը
- Ապրիլ-24
- Ապրիր իմ մեջ
- Ապրում
- Առանց անհրաժեշտության
- Առանց քեզ
- Առաջին համբույրը
- Առաջին ճերմակը
- Առավոտը քեզ կրկնեց իմ մեջ
- Առեղծված
- Առիթմիա
- Առյուծամագիլ (Վարդան Հակոբյան)
- Առուն
- Առուն անխոս է
- Առուն գնում է
- Առուն ձյունի փեշը քաշեց
- Առուն մանրեց շրշյուններդ
- Առուն պարան է
- Առվակի ափին
- Առվի անունից
- Ասեղներ
- Ասում են, թե
- Աստվածամոր երազից
- Աստվածուհի
- Ասք
- Ավանդական
- Ավիշների մեջ
- Ավլուկ
- Ավո
- Արդար լռություն
- Արեւ
- Արեւ է առնում
- Արեւածաղիկ
- Արեւամուտին
- Արեւելյան մեղեդի
- Արեւը դուռն է
- Արեւը կապույտ
- Արեւի հետ
- Արեւից պոկված
- Արեւոտ, անհուն
- Արթնացել եմ վաղ
- Արթնացող հողում
- Արթնացում
- Արմատներ են
- Արմատները
- Արյան կանչը
- Արյան տեղ
- Արշալույսները
- Արցախ
- Արցախա ծուխ
- Արցախյան գոյամարտի մեր սուրբ նահատակներին
- Արցախուհին
- Արփագյուղակ
- Ափնակոծում
- Ափսոսանք (Վարդան Հակոբյան)
- Բա էլ ո՞ւմն եմ
- Բախտավորություն
- Բանալիներ
- Բանաստեղծները
- Բանաստեղծության համար չեմ ասում
- Բառավորվում եմ
- Բավականին պարզ ու անաղարտ են
- Բատոնո Մորիս
- Բարդենու շուրջը
- Բարդին
- Բարեկամություն
- Բարեւ, աստղեր
- Բարձրանում է մի ձեռք
- Բաց արեք
- Բաց թող թեւերդ
- Բացիր աչքերդ
- Բացում եմ լույսի ծալքերը բոլոր
- Բեկոր լույսի
- Բողբոջում են աստղերն իմ աչքերով
- Բռնիր շանթը
- Գալի՞ս ես
- Գանձասարում
- Գարնան անձրեւից
- Գարնան դեմ բացված
- Գարնան կարոտ
- Գարնան սխալը
- Գարնանամուտ (Վարդան Հակոբյան)
- Գարուն-1
- Գարուն-2
- Գարուն-3
- Գարուն-4
- Գարունքվա լուրը
- Գեղեցիկ է քո փուշը
- Գեղմ
- Գետի անունից
- Գետի մեջ
- Գինարբուք (Վարդան Հակոբյան)
- Գիշերերգ
- Գիշերվա դեմ
- Գիշերվա մեջ
- Գիշերվա մութ
- Գիշերվա քաղցր
- Գիտեմ, փորձում ես դու
- Գլխարկ եմ հանում ձնծաղկի առաջ
- Գյուղական պատկեր
- Գնաց վայրկյանը
- Գնում եմ ես էլ
- Գնում ես՝ գալիս
- Գոգնոցի արցունքները
- Գուցե լույս դառնամ
- Դարեմուտ
- Դարերդ քայլում են
- Դարձարան
- Դեղին գույներում
- Դեմից խփում են
- Դեպի քավարան
- Դեռ ինչ-որ մի տեղ
- Դժվար եմ կրում
- Դիմակ՝ ժպիտներից
- Դիմավորում
- Դող
- Դու
- Դու ամեն ինչ
- Դու ասում ես
- Դու ասում ես (Վարդան Հակոբյան)
- Դու երգում ես
- Դու եւ միայն դու
- Դու զուլալ նայիր
- Դու ծաղկեցիր
- Դու կանգնել ես
- Դու հեռացար
- Դու ճանապարհ ես ընկել ու գնում ես
- Դու նայում ես այնքան շիտակ
- Դու պիտի ծնվեիր
- Դու քայլում ես այնպես
- Դու քո արցունքով
- Դու քո մաքրության
- Եթե ուզենա
- Եթե ուզում ես
- Եթե ուզում ես (Վարդան Հակոբյան)
- Ելնում եմ
- Եկար վերջապես
- Եղա անխոհեմ
- Եղեգնիկներ
- Եղեգնուտում
- Եղերերգ
- Ես (Վարդան Հակոբյան)
- Ես աղոթքներ եմ հղում
- Ես ամեն վայրկյան
- Ես ամեն վայրկյան մի քիչ ընկնում եմ
- Ես ամենուր հսկում եմ
- Ես անձրեւին ուղեկցում եմ
- Ես առել էի
- Ես գամված եմ
- Ես գնում եմ
- Ես դուրս եկա
- Ես եկա
- Ես եւ առուն
- Ես զարմանում եմ
- Ես թռչում եմ
- Ես ժամագործ եմ
- Ես իմ առջեւից
- Ես իմ ճամփից
- Ես ինձ սարերի շուրջառում գտա
- Ես ինձ օգնելու եմ
- Ես ինձանից հեռացել եմ
- Ես ինչ անուն տամ
- Ես ինչ իմանամ
- Ես լաց չեմ լինում
- Ես լույսերի հետ
- Ես խոսակիցն եմ
- Ես խորանամ
- Ես ծաղիկներին
- Ես կորել եմ անվերադարձ
- Ես հավատում եմ
- Ես հավերժական թռիչքի թեւ եմ
- Ես հիմա ապրում եմ
- Ես հնարեցի մի սուտ
- Ես հույսի ծառ եմ
- Ես ճանապարհի վրա եմ
- Ես մեղավոր եմ
- Ես նայում եմ
- Ես շատ եմ թույլ
- Ես ու առյուծը
- Ես ու ծառը
- Ես ուր էլ գնամ
- Ես չգիտեմ, թե ինչ ասել
- Ես չգիտեմ՝ քեզ ո՞նց ներել
- Ես պոկում եմ
- Ես սիրում եմ կապույտ ծաղիկները
- Ես տուն եմ դառնում
- Ես քայլում եմ
- Ես քեզ ասելու խոսքեր չեմ գտնում
- Ես քեզ հիմա
- Ես քեզ չեմ ների
- Ես քեզ սիրում եմ
- Ես քեզ տանում եմ
- Ես քո աչքերը (1)
- Ես քո աչքերը (2)
- Ես քո աչքերը (3)
- Ես քո աչքերը (4)
- Ես քո աչքերը (5)
- Ես քո աչքերը (6)
- Ես քո սիրով վարարում եմ
- Ես` խամ մշակ
- Եվ աղջիկը
- Եվ անհնար է չապրելը
- Եվ մոլորել է առվակը իրեն
- Ետ մի՛ վերցրու
- Ետդարձի ճամփան
- Երազանքից ծնվեց ճամփա
- Երազը թեւ է փնտրում
- Երազի նման
- Երամները
- Երանություն
- Երբ դու իմն ես եղել մի ծաղիկ
- Երբ դու չես քայլում
- Երբ ճանապարհը կիսել ենք արդեն
- Երբ մեռնում է սերը
- Երբ նայում եմ ծաղիկներին
- Երբ ուշանում եմ
- Երբ վանք են մտնում
- Երբ վերադառնամ
- Երբ քեզ ասում եմ
- Երբ քեզ մոտ չեմ
- Երգ մաքառման
- Երգ՝ ժամացույցի մասին
- Երգեր քիչ կան
- Երգեցեք՝ երգերը չմեռնեն
- Երգը
- Երեխաները
- Երեկ
- Երեկ՝ երեկ էր
- Երեւանը
- Երեւի լեռան թոռ կամ ծոռ եմ ես
- Երկարում եմ իմ ձեռքերը
- Երկինքը դեպի իր խորքն է գնում
- Երկինքը մնաց
- Երկինքն ասես
- Երկինքներ
- Երկիր Նաիրի (Վարդան Հակոբյան)
- Երկնային ծաղիկ
- Երկնի ափսեում
- Երկնքի կարիք
- Երկնքում մեկ-մեկ
- Երկրագնդի դաժան պտույտները
- Երկրաշարժից առաջ
- Զարմանալի
- Զարմանում ես դու
- Զինվորի այրու երգը
- Զղջում (Վարդան Հակոբյան)
- Զրույց ազնվության հետ
- Զրույց տղաների հետ
- Էդելվայս
- Ընկնելս
- Ընտրում եմ
- Թախիծն իրենից վաղ հասավ
- Թարթառի միջով
- Թե աչքերիդ աչքերով
- Թե երգելու
- Թե ճամփորդի աչքերի մեջ
- Թե որ ցանկանա
- Թե ուզում ես
- Թե փորձեմ
- Թեւթեւ, մանրամաղ
- Թեւս տալիս եմ
- Թիթեռը ժպիտ է
- Թիթեռը՝ կրծքիդ վրա
- Թիթեռնակի թեւեր են
- Թուղթ Անահիտ Չարենցին գրված Ստեփանակերտից
- Թռավ-գնաց ծաղիկը
- Թռավ, հեռացավ
- Թռիչք ու ծաղիկ
- Թռչնակը
- Ժամ չունեմ
- Ժամադրություն (Վարդան Հակոբյան)
- Ժամանակը
- Ժայռաբեկորներ
- Ժայռերը՝ անհանգ
- Ժայռը իր վրա
- Ժայռի ձիգ ծերին
- Ժայռից է ծնվում աղբյուրը
- Ժպիտ
- Ժպիտդ ասես
- Ժպիտների
- Ժպտա մի քիչ
- Իդիլիա
- Իմ աչքերը
- Իմ աչքերի դեմ
- Իմ աչքերի մեջ
- Իմ բանաստեղծություններն
- Իմ երազի ծաղկած թփին
- Իմ երազները
- Իմ երազներում
- Իմ երգը (Վարդան Հակոբյան)
- Իմ երդումն ես
- Իմ ընթացքը
- Իմ թեւերի մեջ
- Իմ թեւերի մեջ հորիզոններ կան
- Իմ թխպամած հավատի պես
- Իմ լեռնաշխարհին
- Իմ լռությունը
- Իմ խոհերից պոկված ծվեն
- Իմ ծերանալը
- Իմ ծուռն ու ճիշտը
- Իմ կանաչ առու
- Իմ Հայաստան
- Իմ հայացքների եւ հեռվի միջեւ
- Իմ հավատը
- Իմ հավատը (Վարդան Հակոբյան)
- Իմ հոգու մեջ ծաղկում է
- Իմ հոգում ունեմ
- Իմ ճանապարհը
- Իմ ճանապարհը ձգվում է
- Իմ մանկության վերադարձը
- Իմ մեջ ապրում են
- Իմ չունեցած ձին
- Իմ պարզությունը
- Իմ սերը իմ մեջ մեծացավ այնքան
- Իմ սպասման մեջ
- Իմ սրտի մեջ
- Իմ սրտի մեջ (Վարդան Հակոբյան)
- Իմ տան լույսը
- Իմ տխրությունը
- Իմ տունը
- Իմ քրտինքի կաթիլները
- Ինձ այցելում է մի փոքրիկ աղջիկ
- Ինձ միշտ թողնում ես
- Ինձ մոտ
- Ինձ շարունակիր
- Ինձ փորձարկում ես
- Ինձնով է լեռը թեւանցուկ անում
- Ինչ ասեի
- Ինչ գեղեցիկ է վերադառնալը
- Ինչ զուլալ են
- Ինչ էլ որ անի
- Ինչ որ խոհ է ծնվում
- Ինչ որ մեկի սիրտը սիրտ չէ
- Ինչ ունեի
- Ինչ-որ մի կանչից
- Ինչ-որ մի սառ դող
- Ինչ-որ տեղ
- Ինչո՞վ թարգմանել
- Ինչու
- Ինչու առվակը
- Ինչպես գիշերվա երազ
- Ինչպես հեքիաթում
- Ինքն իրեն գտավ
- Ինքնադիմանկար
- Ինքնամարտ
- Ինքնանկարի փորձ
- Ինքս ինձ
- Իսկ ինձ թվում էր
- Իր կանաչ արձակ թեւերին
- Իր կարկաչն ի վար
- Լաց մի լինի, աղջիկ
- Լեռներում
- Լույս
- Լույսերի խաղը
- Լուսաբաց է
- Լուսե մի հայացք
- Լուսին, լուսին
- Լուսինը
- Լռության դիմանկար
- Լքյալը
- Խաղաղություն (Վարդան Հակոբյան, Արցախա ծուխ)
- Խաղողենի
- Խայթը
- Խանդում ես ինձ
- Խելագար ամպեր
- Խեղճ դու
- Խնդիր
- Խնդրում եմ
- Խնկավառություն
- Խշխշում է
- Խոհ (Վարդան Հակոբյան, Վաղվա աչքերով)
- Խոհ ամանորյա
- Խոհ տարեմուտի
- Խոռնխոտը
- Խոստովանություն (Վարդան Հակոբյան)
- Խոսք ի խորոց սրտի
- Խոսքի ակոսներում
- Խոտ ու կանաչի
- Խորհում եմ նորից
- Խորհում էի
- Խռովք
- Ծաղիկ բիբլիական
- Ծաղիկ՝ 12 թերթիկով
- Ծաղիկներ (Վարդան Հակոբյան)
- Ծաղիկներ էր պապս բերում
- Ծաղկել է բառը իմ լեզվի վրա
- Ծաղկերգ
- Ծաղկի անունից
- Ծաղկի սերը
- Ծանոթացիր
- Ծառ, քո արմատը լինեմ
- Ծառերի զարթնող
- Ծառերից թափվող
- Ծառը (Վարդան Հակոբյան)
- Ծառը բխել է
- Ծառը չէր երգել
- Ծառի եղբայրն եմ
- Ծառն իր տեսակի
- Ծարավ ճյուղեր
- Ծեգից մինչեւ մութ
- Ծերացել է մայրս
- Ծիծաղի արցունքներ
- Ծիծաղում են աղջիկները
- Ծննդավայր (Վարդան Հակոբյան)
- Ծնունդս
- Ծնվում է
- Ծով (Վարդան Հակոբյան)
- Ծովից ավելի
- Կածաններ
- Կակաչ
- Կամաց, սիրելիս
- Կանաչ է բուսել
- Կանաչ ժամ ես դու
- Կանաչ հրդեհը
- Կանաչը տեղ-տեղ մգում է
- Կանթեղ (Վարդան Հակոբյան)
- Կանչում է անվերջ
- Կաչաղակի կտցից ընկած
- Կապանքներ
- Կապարը
- Կապույտը լքել է ինքն իրեն
- Կարթաթելը
- Կարոտել է գարունը
- Կարոտների բաց
- Կարոտս
- Կարոտս առնեմ
- Կգամ, ասացիր
- Կենսագրություն
- Կենտ կաղնի
- Կիսատ եմ թողել
- Կյանքը լծակ է
- Կյանքը՝ զրոյից մինչեւ զրո
- Կյանքն ինձ ասաց
- Կողովը
- Կոմիտաս (Վարդան Հակոբյան)
- Կորընթաց ժայռի
- Կռունկ (Վարդան Հակոբյան)
- Կռունկներ անցան
- Կրակը
- Կրակը (Վարդան Հակոբյան)
- Կրակի լեզվով
- Կրակիր ինձ վրա քո աչքերով
- Կրծքիս եմ առել
- Կրկնություն հին դասի
- Հադրութ
- Հազար արեւ
- Հակառակ ընդդիմադիր մատների
- Հաճախ իրար հետ
- Համբերությունս
- Հայ ժողովուրդ
- Հայաստան (Վարդան Հակոբյան)
- Հայաստանը (Վարդան Հակոբյան)
- Հայոց երկիր
- Հայոց լեզու
- Հայոց քարտեզը
- Հայրական տան մասին
- Հայրենական
- Հայրենի հող
- Հայրենի քաղաք
- Հանդես
- Հանդերը գնա
- Հանդերը կանչում են
- Հանդիպում
- Հանդիպում ենք
- Հանկարծ չթողնես՝ ծերանամ
- Հապաղում են վայրկյանները
- Հասակ ենք առել
- Հասել եմ քեզ
- Հասկանում եմ
- Հասկեր իմ, հասկեր
- Հասկը լցվել է
- Հասունության հասակի պես
- Հավատ եմ
- Հավատի մոմեր
- Հավատիս գույնը
- Հավերժը չկա
- Հավերժություն
- Հավքի անունից
- Հավքի սերը
- Հարգեցեք ցավը
- Հարդագողի ճանապարհին
- Հարսնախոսություն
- Հացի բույրը
- Հեթանոսական (Վարդան Հակոբյան)
- Հեղձուկ
- Հեշտ է ինձ համար
- Հեռադիտակ է
- Հեռավոր զանգ
- Հեռացում կամ աշնանային սեր
- Հիմն լույսի
- Հիշում եմ
- Հոբելյանական ուղերձ
- Հոգիս ձմռան ձյուների մեջ
- Հոգնած գույներ
- Հոգնած օրվա հոգնած մեջքին
- Հոգնել էի
- Հող
- Հողերգ
- Հողին
- Հողոտ արեւ
- Հովանոցներ
- Հովը տերեւից, կամ` զրույց ծառի հետ
- Հովտի անունից
- Հորիզոնը
- Հորինել պետք չէ
- Հորս աչքերը միշտ ժպտում են
- Հորս ձեռքերը
- Հույսի խորքից
- Հունդը
- Հուշարձան եմ ես
- Հպարտությունս
- Հրաժեշտ (Վարդան Հակոբյան)
- Հրաշքը կարճ է տեւում
- Հրաշքները
- Ձայն
- Ձայնը՝ ցողունի վրա
- Ձանձրացրեց անձրեւն ավելի
- Ձգված աղեղներ
- Ձգվել շյուղերը
- Ձգվում է հերկի
- Ձեռք մի տուր
- Ձեռքերս
- Ձեռքի անունից
- Ձեռքսեղմում
- Ձեր անունը
- Ձեր խիղճը ձեզ թողեց
- Ձեւեր
- Ձին
- Ձմեռ (Վարդան Հակոբյան)
- Ձմեռ է, ձյուն է
- Ձմեռային
- Ձմեռը՝ պատկերահան
- Ձմեռնավերջի քանդակ
- Ձյունը մնում է
- Ձյունի ծիծաղը
- Ձորը մտա
- Ճամփաները
- Ճամփորդություն
- Ճանապարհը
- Ճանապարհս
- Ճերմակ թեւերի
- Ճերմակաձին
- Ճերմակամորուս ծերունին
- Ճերմակն ու սեւը
- Ճշմարտությունը
- Մայրական կանչ
- Մայրամուտներին, երբ դու հոգնում ես
- Մայրենի լեզու (Վարդան Հակոբյան)
- Մայրենին
- Մայրերը եւ երեխաները
- Մայրիկ
- Մանկության հյուրը
- Մանկությունս
- Մանուշակ (Վարդան Հակոբյան)
- Մաս ունեմ
- Մասրուտ
- Մարդիկ իմ մասին
- Մարող աստղեր
- Մեծ ձորագետով
- Մեծամորս
- Մեծարենց
- Մեկ քայլ, երկու քայլ
- Մեկն աշխարհից բացակայում է
- Մեկնեցի ձեռքս, չհասավ ծաղկին
- Մեղա
- Մեղեդին իջավ ծաղկունքի վրա
- Մենախոսություն (Վարդան Հակոբյան)
- Մենակվեց գիշերը աստղերի դեմ
- Մենություն երկրորդ
- Մենք (Վարդան Հակոբյան)
- Մեր հանդերի աղբյուրները
- Մեր հացի տաշտը
- Մեր ունեցածը
- Մեր սիրուց
- Մեր տան մեծը
- Մթան վրա մի կրակիր
- Մի ամպե սեւ լաթ
- Մի այրող կաթիլ
- Մի աստղիկ
- Մի արահետ եմ
- Մի բուռ ճերմակ
- Մի բուռ ջուր
- Մի երեխա վազում է
- Մի թութակ պահիր
- Մի խաբիր քեզ
- Մի կարոտ կա
- Մի կռունկ անցավ
- Մի հոր ու մորից
- Մի մարդ իր համար
- Մի մոռացեք մարդիկ
- Մի պատառ երկինք
- Մի պատուհան լույս
- Մի տղայի աչք իր վրա
- Մի քանի տողով
- Մի քիչ ճանապարհ գնա ծառի հետ
- Մի օրորոց է
- Միայնակ ծառը
- Միասին
- Միասին անցկացրած մեր կյանքից
- Միգամած գիշեր
- Մինչեւ հիմա
- Մխիթարանք (Վարդան Հակոբյան)
- Մղձավանջ
- Մղձավանջային
- Մոգական կրակներ
- Մոլոր պահ է
- Մոլոր, շվար, հոգեմրմուռ
- Մոմը
- Մոշենու թուփը
- Մոռացել ես ինձ
- Մոռացության թանձր
- Մոռացումս
- Մոր աչքից ընկած
- Մոր սիրտը
- Մորս
- Մորս անունը
- Մորս երգերը
- Մորս ձայնը
- Մորս մենախոսությունը
- Մութը հանկարծ
- Մութն ընկել է
- Մուրացան (Վարդան Հակոբյան)
- Մտածմունք
- Մտերմություն
- Մտնում եմ տունն իմ
- Մտորումներ
- Մտորումներ վիետնամական
- Մրմուռ
- Մրմուռ (Վարդան Հակոբյան)
- Մրջյունը
- Մրսում եմ
- Յոթ սարից այն կողմ
- Նախշը հողի
- Նայիր աչքերին
- Նատյուրմորտ
- Նատյուրմորտ՝ կարոտներով
- Նատյուրմորտ՝ հուշերով
- Նարեկացի
- Ներկիր իմ արյամբ
- Ներսս թոնիր է
- Նկարեցի
- Նոստալգիա (Վարդան Հակոբյան)
- Նովել
- Նորից ետ դարձող
- Նվիրիր մի վարդ
- Նրա համար է
- Շատ համառոտ պատմություն
- Շարունակելի
- Շիրազին
- Շնորհակալ լինեմ
- Շոգը
- Շուրթերիդ վրա քնած արեւ կա
- Ո՞վ է մեղավոր
- Ո՞վ էր
- Ոգի
- Ոնց է եղել
- Ոչինչ չեմ գրում վաղուց
- Ոսկե հեքիաթ
- Ոսկե ձկնիկի հեքիաթը
- Ոստան
- Ով է ինձ փակել
- Որդան կարմիր
- Որդեգիրները
- Որին երկինք եմ նվիրել
- Որին հասնում եմ
- Որքան էլ ես լավ իմանայի
- Ուզեմ թե չուզեմ՝ օրը գնում է
- Ուզում եմ գրել
- Ուզում եմ վազել
- Ուխտ
- Ուխտավոր եմ
- Ուղեւորները
- Ուղղիր
- Ուշացել է կյանքս
- Ուռենի
- Ուրախ եմ
- Չասված քանի, քանի բառի
- Չգիտեմ՝ ով եմ ես
- Չգտնված բառերի մասին
- Չեկար
- Չի անցնում
- Չիմացա՞ր, արդյոք
- Չվերթ
- Պահը
- Պահը արճիճի
- Պահից լույս վերցրու
- Պաղատանք
- Պատահած համարով
- Պատկեր (Վարդան Հակոբյան)
- Պատուհանից դուրս
- Պատվաստում
- Պատրանքներ
- Պարզ կապույտ
- Պարզ, թափանցիկ են
- Պեղում եմ հողը
- Պերճ լուսինը
- Պոետի սիրտը
- Պսակ
- Ջինջ կապույտների
- Ջրաբերդ
- Ռեքվիեմ (Ես իմ ձիուն բաց եմ թողել)
- Ռեքվիեմ (Սիրտը քարում)
- Ռեքվիեմ (Վարդան Հակոբյան)
- Ռոբոտ
- Ռուս ժողովրդին
- Սաթենիկին
- Սալորենին
- Սահմանազանցություն
- Սանձը
- Սատանայի կամուրջը
- Սարեր, սարեր
- Սարսուռ
- Սգավոր հողը
- Սերը գնաց
- Սերը իմ տան ճանապարհն է
- Սեւ թուղթը սուտ է
- Սիրելիս
- Սիրերգ (Վարդան Հակոբյան)
- Սիրեցեք զմիմիանս
- Սիրում էի մի աղջկա
- Սիրուն աղջկա հեգնանքի նման
- Սիրտս լցվում է
- Սիրտս՝ ներսից
- Սլացք
- Սուրբ երրորդություն
- Սուրբ է անտառը
- Սպասում
- Սպասում եմ ինձ
- Սպիտակ կեչին
- Ստահոդ խոսքերի հետեւում
- Ստվերս
- Սրտիս թրթիռը
- Սրտիս մեջ դող կա
- Վազում են պահերը
- Վազում է րոպեն
- Վազք
- Վաղը
- Վաղվա աչքերով
- Վայրենաբույր
- Վայրի կարոտներ
- Վայրի քարն էլ
- Վայրկյանի մեջ
- Վարարած ջուրը
- Վարդան Հակոբյան, Երկեր, հատոր Ա
- Վարդանանց բլուր
- Վարդերը
- Վեհությունը
- Վեհությունը (Վարդան Հակոբյան)
- Վերագտավ երկինքը
- Վերադարձ (Վարդան Հակոբյան)
- Վերադարձը սպասում է բոլորին
- Վերադարձիր
- Վերապրում
- Վերհուշ
- Վերջաբան (Վարդան Հակոբյան)
- Վերջին ճիգով
- Վիշտը քեզ ունեցավ
- Վստահելի լինեմ այնքան
- Վրձին
- Տագնապ
- Տաղ խռովքի
- Տառը
- Տար անունս
- Տեսիլ
- Տերեւները (Վարդան Հակոբյան)
- Տերունական
- Տիեզերականչ
- Տխրության հետ
- Տղաներն, ահա
- Տնականչ
- Տողը գրում եմ
- Տոնը
- Տունն իմ մանկության
- Տունս արեւին
- Տրամադրություն
- Ցանկություն (Վարդան Հակոբյան)
- Ցավը աչքերս
- Ցավը սպասման միջով հոսեց
- Ցավի համը
- Ցավին ընդառաջ
- Ցուրտ աղբյուրի ակին խոնարհ
- Փախչող ջրեր
- Փափուկ ձմեռ է
- Փետուրից մի հավք
- Փնտրտուք
- Փչում է մի հիմար քամի
- Փսփսում են
- Փրկություն
- Քամի լիներ
- Քամին ծառերի
- Քայլերիս մեջ
- Քայլերս
- Քայլում եմ ուղիղ
- Քայլում եմ պահը
- Քանդակ
- Քանի չես տեսնում
- Քանի տարի է՝ ապրում ենք մեկտեղ
- Քաշեք, քաշեք
- Քաշում է սերդ
- Քարերգ
- Քարը (Վարդան Հակոբյան)
- Քարի անունից
- Քեզ
- Քեզ էի հիշում
- Քեզ հանդիպելիս
- Քեզ նվիրիր առավոտին
- Քեզ չէ, քեզ չէ
- Քեզ վերցնելու եմ
- Քեզնից ծնվելը
- Քիրսը
- Քիրսը քնել էր
- Քնարական
- Քո աչքերը
- Քո դեմքի վրա
- Քո երգը
- Քո զույգ ափերը
- Քո խոսքերը
- Քո հեռացումը
- Քո ձայնը շշուկով
- Քո պատուհանի
- Քո սերը
- Քոչեմ, ո՞ւր գնամ
- Քսաներեք տող
- Օղապարան
- Օտար, օտար, օտար, օտար
- Օրը
- Օրոր
- Օրորոցվում են
Հատոր Բ 278
- «Երեքը, դա մեկն է, չորսը՝ նույնպես, իսկ հինգը...» շարքից
- «Միսս Արցախ»
- 1. Վարք տխրության
- 2. Ինքնաստեղծում
- 3. Ամփոփարան
- Ագռավի կտուցին՝ սուրճի հատիկներ
- Աղանց ընկուզենու տակ
- Աղավնու կտցից ընկած ճամփաներ
- Աղերս (Վարդան Հակոբյան)
- Ամեն ինչ հիշողություն է, նույնիսկ՝ գալիքը
- Այլասացը
- Այլասերված լռություն
- Անակնկալ հանդիպում
- Անաղմուկ՝ որպես գույնը մեռնող թիթեռի թևին
- Անանուն կարոտ
- Անապստան թիթեռներ
- Անառակ զավակներ
- Անդարձություն (Վարդան Հակոբյան)
- Անդորր
- Անեղանակ տխրություն
- Անխոս պահեր
- Անծանոթ վայրկյաններ
- Անծուխ կրակներ
- Անկարելի հեռուն
- Անհայտ բառերով երգ
- Անհասանելին
- Անհնարին լույս
- Անձեռնմխելի գիշեր
- Անձրև (Վարդան Հակոբյան)
- Անձրև է՝ անձրև չէ
- Անձրևն ինձ հորինում է
- Անձրեւն աղջիկ է փախցնում
- Անմատույց գիշեր
- Անշտապ գույներ
- Անորոշություն
- Անսխալ տարածքներ
- Անվերադարձ աչքեր
- Անվերնագիր
- Անվրեպ գնդակի գեղագիտությունը
- Անփոխնորդ լռություն
- Աշնան վիմագիրը
- Աչք
- Աչքախաբություն
- Աչքերի հիշողությունը
- Աչքերս ինձ խանգարում են տեսնել
- Ապսպարանք
- Առանց «ամենա»-ի
- Առանց բառերի
- Աստծո դռները
- Աստղագիտություն
- Աստղերի բուրմունքը
- Աստվածաշնչյան նախօրինակ կամ բանաստեղծություն
- Աստվածներ
- Ավազի ժամացույցներ
- Ավելի ծայրին ծաղկած փիլիսոփայություն
- Արևը գրություն է թողել վարդի թերթերում
- Արևի խոսնայրը
- Արցախական
- Արփագետուկ
- Արփագետուկ (Վարդան Հակոբյան)
- Ափով ջուր էր մեկնել
- Բաբելոնից հետո
- Բանաստեղծությունը՝ սահմանից դուրս
- Բառը
- Բացակա ձայներ
- Բացակայություն
- Գարեգին Նժդեհի փողոցի վրա
- Գարնան տերեւներով աշուն
- Գժանոցի օդը՝ որպես փորձանյութ
- Գիծ
- Գիշերակաց
- Գիշերային մեղմախոսություններ
- Գույների ազնվությունը
- Գունանկար
- Դամոկլյան սուր
- Դաշտ
- Դեկորներ՝ բեմից դուրս
- Դժվար օդ
- Դիմադրական հեռուն
- Դիրքեր
- Դու չե՞ս հոգնել հուշ լինելուց
- Եթե
- Եթե ես հանկարծ չլինեմ ես
- Եղեգ
- Ես
- Ես իմ ցավից չեմ բացակայում
- Ես միշտ հակընդդեմ եմ եղանակին
- Ես ոչինչ չգիտեմ
- Ես ու դու (Վարդան Հակոբյան)
- Ես վերադառնում եմ ամենուրեք
- Երբ ինքն իրեն հնչում է զանգը
- Երբ հանդիպեցի Արքիմեդին
- Երեք տող
- Երկընտրանք
- Երկու բառ՝ Չարենցին
- Երկուս ու կես տող
- Երկրային ճամփից շեղվածները
- Զուգահեռներ
- Զրույց սև թթի, սպիտակ վերնաշապիկի, մերկ թագավորի, Պըլը-Պուղու, թթի օղու և այլնի մասին
- Էուֆորբիոն
- Ընթացք
- Թափառավազք
- Թաքնարան
- Թե ինչպես ստեղծվեց Նոյյան տապանը
- Թեժ գինի
- Թիթեռնիկներ՝ պատուհանիս փեղկափակոցներին
- Թյուրիմացություն
- Թոնրահաց
- Թուղթ Սիլվա Կապուտիկյանին գրված հայոց արևելից աշխարհից
- Թռչունների սավառնող ստվերները
- Ժամանակի ընթացքն իրերի մեջ
- Ժամանակից այնկողմ
- Ժողովարան
- Իբրև փետուրն ես համբուրում
- Իմ ափից ջուր են խմում հրեշտակները
- Իմ երկար միրուքը՝ ինչպես ձիու պոչ
- Իմ կախվելու համար աշխարհի բոլոր առաստաղները ցածր են
- Իմ ձիանոցի անհնազանդ զամբիկները
- Ինչ են շշնջում ժամացույցի սլաքները
- Ինչ էր երգում թռչունը
- Ինչ որ մեկը խավարում երգում էր
- Ինքնակենսագրություն կամ բանաստեղծությունից այն կողմ
- Իսկ Էմերսոնը ձու էր խաշում հրաբուխների վրա
- Իրիկնաթախիծ
- Լաբիրինթոսներ
- Լուսանցումներ՝ կարմիրի տակ
- Լռության եւ խոսքի արանքում
- Լվացքատեղեր
- Խաբկանք
- Խաղաղություն (Վարդան Հակոբյան)
- Խաչելություն
- Խելագարների ժամանակը
- Խոհ (Վարդան Հակոբյան)
- Խոնարհում
- Խոսքերի հեղինակը
- Խոտի քնքշանքը
- Խրախճանք
- Ծածկագիր
- Ծաղիկ մի՛ նվիրիր
- Ծաղկածեծ կրունկների երգը
- Ծաղկերգություն
- Ծանրացող իրիկուն
- Ծառը և ոչ ծառը
- Ծառը կախվել է իր կենտ տերևից
- Ծարավ
- Ծննդավայր
- Ծոցատետրի մեջ մոռացված նշումներ
- Կամուրջ՝ գետի երկարությամբ
- Կարեւոր խոսքերն ապրում են լռության մեջ
- Կարոտ (Վարդան Հակոբյան)
- Կենտրոնն ամեն տեղ է, իսկ շրջագիծը՝ ոչ մի տեղ
- Կշեռք
- Կոլաժներ
- Կրկին՝ բողբոջի բացման հանդիսավոր արարողություն
- Կրկին՝ նոստալգիա
- Կրկնակի Արշակ կամ սև-սպիտակ ձյուն
- Կրկնություն
- Հակածաղիկների գարուն
- Համեմունքներ
- Հայաստան
- Հայաստանը
- Հայկական եղանակ
- Հանգցրեք մութը
- Հասցեներ
- Հավերժական ընթացք
- Հավերժական կյանք
- Հարպի
- Հեռացած ձկան խայտանքը
- Հեռացող սարեր
- Հեռուների առասպելը
- Հետաձգված կյանք
- Հետհասցե
- Հեքիաթից դուրս
- Հիշատակի տրորված ծաղիկներ
- Հիպերտրոֆիա
- Հղումներ լույսին
- Հոգնակի ժպիտ
- Հոգու ալերգիա կամ կորուսյալ նշանների գեղագիտություն
- Հոգու սահմանները
- Հոսող ձեռքեր
- Հորիզոնից այն կողմ
- Ձյունը միշտ հետո է գալիս
- Ճախրանք
- Ճամփորդի ոտքին աչքեր են լինում
- Ճեպագրություն՝ քարերի վրա
- Մակույկներ
- Մայր (Վարդան Հակոբյան)
- Մանկության ստվերներ
- Մանյակներ՝ խոտերից
- Մատուցարան
- Մարդու անատոմիա
- Մաքուր ձեռքեր
- Մեղքի դռները
- Մենակի զորությունը
- Մթան քայքայումը
- Մթին լույս
- Մի բան պիտի ասվեր
- Մի ծառի պատմություն
- Մի մարդ գնում է իր համար
- Միներվա
- Մինչև հաջորդ առավոտ
- Մշտադալար արյուն
- Մոլագարները կամ կրկնակի մենություն
- Մորմոքների հոգի
- Մութը լույսը հակառակ երեսն է
- Մտորում
- Մտքեր՝ ձեռքերի վրա
- Մրջյունը՝ արեւի շողն ի վեր
- Յոթ խորհուրդ երեսփոխաններին
- Նախածաղիկ
- Նախկին Սաթենիկ
- Ներիր, որ ինձ չես սիրում
- Նիցշեական
- Նոստալգիա
- Նույն գլխարկի տակ կամ՝ ուղղակի ղարաբաղյան շուկա
- Շունը պառկել է իր ստվերին
- Շուշի
- Շրջանցում
- Ոճիր
- Ոչ մի «այո» եւ ոչ մի «ոչ»
- Ոչինչ այն չէ
- Ոսպնյակներ
- Ոտնահետքեր՝ ջրերի վրա
- Որտեղով էր քայլում Սիմոնը
- Ուղեւորություն
- Ունայնություն ունայնությանց
- Չեկած ձյուն կա
- Չթառամող էջեր
- Չկայացած վայրեր
- Պայտ
- Պատգարակի վրա
- Պարանոյա
- Պսակադրություն՝ ժամանակից դուրս, կամ՝ անընտել փուշ
- Ռեքվիեմ
- Սահմանը գեղեցիկ է՝ երբ խախտում ես
- Սանջարի ոսկիները
- Սեղանապետի հիշողություններից
- Սեւ ագռավը թառել է լուսնի քիվին
- Սիրո հավերժական հեքիաթը
- Սովորական օր
- Սոցհարցում՝ ինքս ինձ նշան բռնելուց առաջ
- Ստվերների բանալին
- Ստվերների ժամացույց
- Սրտխփոց
- Վայրկյանները ծերանում են
- Վարդան Հակոբյան, Երկեր, հատոր Բ
- Վարք բիբլիական
- Վեմեր
- Վերաճանապարհներ
- Վերնագիր-բանաստեղծություն
- Վերնագիրը՝ ապագայում
- Վերջին կենացը
- Տարածության զարկերակը
- Տարամիտումներ
- Տաք եւ սառը
- Տերևը՝ աղջկա ափի մեջ
- Տերևներ
- Տխուր խրոնիկա
- Տխուր կատակերգություն
- Տխուր կարուսել
- Տխրություն (Վարդան Հակոբյան)
- Տխրություն միայնակ
- Տյուրոս
- Տողեր՝ իմ կենսագրականից
- Տրագիլահմաջո
- Փակիր աչքերդ՝ չերևաս
- Փլուզում
- Քամու ձիեր
- Քարե անցորդներ
- Քարերի այգի
- Քարի շնչառությունը
- Քեոփս բուրգի առեղծվածը
- Օ-ն
- Օդ
- Օրագիր
- Ֆանտասմագորիա
- A-ից մինչև A-ն
- Cosmos
Հատոր Գ 17
Հատոր Դ 199
- «Դեմոկրատիա» հասկացություն, մասնագիտական մեկնություններ եւ հարակից մի քանի հարցեր
- «Ինկասա» դնելու սարք
- «Լծկանը»
- «Միշտ չէ, որ րոպեն բաղկացած է լինում վաթսուն վայրկյանից»
- «Շարունակվող լեգենդի» տիեզերական խորհուրդը
- «Ոչ»-ից բացի
- Աթոռնամե
- Ալրենին
- Ահազանգ. մարդկության N1 թշնամին
- Ամանորի մաղթանքներ
- Ամանորյա բիզնես
- Ամենակարեւորը ֆինանսական առումով
- Ամենահայը
- Ամենայն հայոց եւ Աստծո սիրով
- Այան
- Այսօր աշունը ցրել է իրեն
- Անդրադարձ
- Անճարակը
- Անվան կախարդանքը
- Անտառում
- Անցավ երեկը
- Աշխարհի ամենալավ շենը
- Առանը
- Առեւտրականը
- Առյուծները
- Ասում է՝ ծխում եմ
- Աստծո էգուցը
- Արան
- Արեւի երգը
- Արցախը
- Արցախյան բալլադ
- Արցախյան բյուրեղացումներ
- Բա որ չմեռենես
- Բառարաննամե
- Բառերի խռովքը
- Բարեկամական երեք խորհուրդ նորապսակներին
- Բարեկամս
- Բարեւ, Շիրազ
- Բզոն
- Բժիշկը
- Բոռը
- Գաբո ապոր հետ...
- Գեշ երազ
- Գիրքը ձեռքս առա
- Ես եւ Մաթոն
- Ես հանդիպել եմ... Աստծո քարտուղարին
- Եվ՝ ճառն է ճոռոմ
- Երբ հուշարարը ցավն է
- Երբ քայլում է, դա ինքը չէ
- Երգն ու երկիրը
- Երգս
- Երկու խոսք (Իմ անգլերեն գրքի շնորհանդեսի առիթով)
- Երկու մանկություն
- Երկու րոպե՝ բանկիրի հետ
- Էժան կամ համարյա ձրի սնունդ
- Էշին ասին՝ արդար բան չէ
- Էպիգրամներ
- Էպիտաֆիա (Վարդան Հակոբյան)
- Ընդունելով ապագայի հրավերքը
- Թախիծ (Համո Սահյանի շիրմի մոտ)
- Թանկ էժանների, էժան թանկերի
- Թե ապրում է՝ շահի համար
- Թեթեւ է, թեթեւ է
- Թեպետ երազ էր, բայց երազ չէր
- Թուլան չի հաչում...
- Թուղթ երկրորդ
- Թուղթ Սերո Խանզադյանին
- Ժողովրդական թվաբանություն
- Ինձ բացակա չդնեք (Վարդան Հակոբյան)
- Ինտերմեդիաներ
- Լեզուների խնայությունը
- Խաղաղության ասպետը
- Խաղերգ
- Խնձորենի
- Խոսելիս
- Խոսքի շեշտադրությունը հուշում է այն հողը, որը կրում ես ոտքիդ տակ
- Խորհրդատուն
- Ծիծառն ու Ծովանը
- Ծիտը եւ նրա հայրենական տունը
- Կաթնամար աղբյուրը
- Կանգնել եմ՝ հենված բնին
- Կապույտը (Վարդան Հակոբյան)
- Կատուն
- Կարճառոտ պատմություն
- Կոնկրետ Հանեսը
- Կպչուկը
- Կռիվ է, ավեր, արյուն է հողում...
- Կտակ-գիր
- Կրկին այնտեղ այն ահեղ օրերի մասին
- Կրկին՝ ղեկավարը
- Համ շանա
- Համ տանա
- Հայելիներ
- Հայկական հին ծռություն
- Հայտարարություն
- Հանելուկ (Վարդան Հակոբյան)
- Հանեսի վերադարձը
- Հաչանը
- Հաչոցի մեջ կաղկանձ կա
- Հավերժության դաս
- Հարութիկի նավը
- Հարութն ու Նարեկը
- Հարցնում են, պատասխանում ենք
- Հերքում
- Հոգեծաղիկ
- Հովիվ Արտեմը
- Հրաշք հավքը
- Ձյունիկ ձին
- Ձոն (Վարդան Հակոբյան)
- Ձվադրում
- Ղեկավարը
- Ճամփի հետ
- Ճերմակ կռունկը
- Մաթոյի քիթը
- Մաթոն եւ Մաթոն
- Մաթոն ծովափին
- Մաթոն օղու մասին
- Մայր այգին
- Մանկական խաղ
- Մանուշակները
- Մացառը՝ անտառի անունից
- Մելիքական պատիվ
- Մեկնություններ, փաստեր, ճշգրտումներ
- Մեր անմոռանալի Վալերին
- Մեր ձեռքը՝ մեր թեւքում
- Մի օր անտառում
- Մոլի ընկերասերը
- Մոծակը
- Մողեսիկը
- Մրցավազք
- Մրցույթ
- Նա իրենով համալրեց հայոց սրբերի շարքը
- Նա մինչեւ հիմա...
- Նաիրիկը եւ Հիրիկը
- Նարեկնամե
- Ներկարար թագավորը
- Նոյի հետքերով
- Նորօրյա հեքիաթ
- Շան ոսկորը
- Շանթահար կաղնին
- Շիվը
- Շողիկը
- Շողոմը
- Շունը (Վարդան Հակոբյան)
- Ոչ ոք (Վարդան Հակոբյան)
- Ոսկեփրփուր ծիրանին ուսին
- Որ ունենամ ծաղկանոց
- Որ չհասնենք այնտեղ, ուր չենք գնում
- Որջում
- Ուժեղը
- Ուտիճը
- Չհնարված հեքիաթ
- Պաշտոնական մարդը
- Պապիս հետ
- Պատասխանը՝ առաջիկայում
- Պարը (Վարդան Հակոբյան)
- Պարոն-նամե
- Պետը
- Պետրոս Մեծի հետքերով
- Պըլը-Պուղու դիմավորումը
- Պըլը-Պուղու հեքիաթը
- Պոչը եւ աղվեսը
- Պուղին եւ ընթերցողը
- Պուղու մեթոդը
- Պուղու վրա շուն չի հաչում
- Պուղու տրտունջը
- Պուղուն թուրքի գնդակ չի դիպչում
- Ջուրն էր պղտորում...
- Սահականց Գալուստի գոտին
- Սայաթ-Նովայի մոտիվներով
- Սարգիսիկը Ավարայրում
- Սարգիսիկը եւ ծիտը
- Սեխն ու մեղրը
- Սեւ իշուկի արկածները
- Սեւակն ու փիսիկը
- Սեւը դիտում է խոշորացույցով
- Սիրուհին քաղցր է լինում
- Սովորույթի զոհը
- Սուտ է, թե ճիշտ
- Սրախոս են իբրեւ...
- Սրսկում են «էշամիցին»
- Սրտի տեղ՝ օձ է ծալեծալ
- Վանեսի ականջը կանչի
- Վարդան Հակոբյան, Երկեր, հատոր Դ
- Վերջին զանգ
- Վիմագրություն
- Վկայություն
- Տեր արդար լույս
- Տերեւները
- Տերն ու ստրուկը
- Ցավը ճիշտ եղավ, հանգը՝ սուտ
- Փիղը փիղ է
- Փիս մարդը
- Փնտրում եմ փեսացու
- Քարը
- Քո սերը քո տունն է
- Օգնության ձեռքը
- Օրհնանքներ
- Օրհներգ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության
Հատոր Ե 90
- ...Բանաստեղծը գիտե մի բան, որ իրենից բացի ուրիշ ոչ-ոք չի իմանում
- ...Եվ առավել է լույսն իմաստնանում
- ...Երբ առկա է հոգեբանական պատճառաբանվածությունը
- ...Մեր արմատն այստեղ է խրված
- «Աշխարհն ամփոփում եմ իմ մեջ եւ ներանձնանում...»
- «Արցախն Ավարայր»
- «Գոյություն ունի միայն մարդը»
- «Ես արցախցի բանաստեղծներից կառանձնացնեի Պըլը-Պուղուն եւ Ուիթմենին»
- «Իմ ասածն ասողը ոչինչ չի ասում»
- «Հայոց գրականության երկու դար»-ի չորրորդ հատորյակը կարդալուց հետո
- «Տաղերի» ու քնարական մյուս գործերի պատմափիլիսոփայական բովանդակությունը եւ գաղերվեստական ու լեզվաոճական առանձնահատկությունները
- «Տարածքը կայանում է միայն այն դեպքում, երբ այնտեղ ողջակիզվում ես»
- Ամեն հայ ոգեկոչումի ձայն է այսօր
- Այսօրը խոսում է երեկվա հետ՝ վաղվա լեզվով
- Անզուգական մարդը, լեզվաբանը
- Անկրկնելի վեհություն
- Անկրկնելի, «անուղղելի» Եսենինը
- Անմիջական ու ցավակից
- Առանց տառապանքի՝ չկա հաղթական ուղի
- Արցախը՝ սեր ու ճակատագիր
- Արցախյան բեմի ծիծաղի արքան
- Բանաստեղծությունը, որի համար ծնվել է մարդը, դեռ ուշանում է
- Բոց է դուրս գալիս եղեգան փողից
- Գաղափար, թե՞ կանխագաղափար. «Կատարելապես գեղեցիկ մարդու» կերպարի շուրջ
- Գեղարվեստական խոսքի ներքին պատկերավորությամբ
- Գիրք հավատո եւ լուսո
- Գլուխ առաջին. Հայրենիքի ողբերգությունը եւ պոետական խոսքի զարգացման յուրահատկությունները ազգային մտածողության ընդհանուր համակարգում
- Գլուխ երկրորդ. Ազգային բնավորության եւ հոգեբանության արտահայտությունը սիրերգության մեջ. ինքնաստեղծումի տիեզերական խորհուրդը
- Գլուխ երրորդ. Ապագայի երգը եւ համանվագայնության խնդիրը։ Բանաստեղծության ներքնատար շարժումների դինամիկան
- Գոյատեւության խորհուրդը
- Գրականությունը ծնվում է ցավից
- Գրողների համահայկական առաջին խորհրդաժողովում
- Դեռ թռչում է աղավնին` ձիթենու ճյուղը կտցին
- Դու՝ անգիր վեպ, դու՝ Սասնա ծուռ
- Երբ դեմ առ դեմ հանդիպում ենք Չարենցին
- Զինվորագրվում են նաեւ մուսաները
- Ընդհանրագրությունը որպես գրական արատ
- Ընթացք հողի համար հեղված արյան
- Ընթերցելով նրա չգրած տողերը
- Ինքնատիպ ու նորովի
- Ինքս ինձ հետ. երկխոսություն
- Լույսի ծավալումներ
- Խոսք առ Կոմիտաս Հակոբյան
- Խոսք ընթերցողին
- Ծանոթագրություն
- Կեցվածքը էությունից տարբերենք
- Կոնկրետ հասցե՝ հետնշումով. ցպահանջ
- Կրկին՝ հրեշտակի թեւերի վրա
- Հայացք Փարիզի աստվածամոր տաճարից կամ ճշմարտության ասպետը
- Հավերժական թռիչք՝ դեպի կրակը
- Հիշողության արդիականությունը
- Ճանապարհը տանում է նրան, ով ճանապարհ է տանում
- Ճանապարհորդություն դեպի ապագա... Արցախով
- Ճշմարիտ խոսքի դժվարին ճամփով
- Մայր Էջմիածնի զանգերի ներքո
- Մաքառման խորհուրդը
- Մեզ առաջնորդում են մեր տառերը
- Մել լեզուն, մեր ոգին
- Մեծագույն երազողը
- Մեր երակներն անցնում են մեր հողով
- Մեր կամուրջը մեր ձեռքն է
- Միայն մեկ հարց
- Մշակույթը՝ պատմական եւ հոգեւոր հենարան
- Մովսես Յախշունց. պայծառ մարդն ու բանաստեղծը
- Մուրացան եւ Դոստոեւսկի. ներքին մարդու պրոբլեմը
- Նամակ՝ ակադեմիկոս Սերգսեյ Սարինյանին
- Նարեկյան հակադրամիասնությունների փիլիսոփայական խորհուրդը։ Մետապատկեր
- Ներածություն
- Ներքին ձայնին ունկնդիր
- Նրա երգերի ներքնատար շարժումները
- Շանթ ու կրակ ղարաբաղցին
- Շարունակության առասպելը
- Շիտակ ու դժվարին ուղի
- Ոգեկանչ
- Ոգու անպարտելիությունը
- Որպես լեռը բիբլիական
- Որպես սկիզբ
- Որպես վերջաբան
- Ուրախ հայերեն, այսինքն՝ լույս զվարթ
- Չափանիշների անտեսումը հոգեւոր արժեքների կորուստ է
- Պատմության հերոսականությունը
- Պարույր Սեւակ. բանաստեղծն ու գիտնականը
- Պարտքի էթիկան Մուրացանի գեղագիտության մեջ
- Պըլը-Պուղու բանահյուսությունը
- Պոեզիայի կենսունակության ակունքներում (Անդրադարձումներ)
- Ռուսական հանճար, կամ ուղղակի՝ Պուշկին
- Վարդան Հակոբյան, Երկեր, հատոր Ե
- Վեհության առասպելականացումը
- Վերջաբան (Հայ նորագույն բանաստեղծության զարգացման ուղիները (1950-1980-ական թթ.), Վարդան Հակոբյան)
- Քարի անմահությունը